Teodora z Arty była XIII-wieczną szlachcianką i zakonnicą z Cesarstwa Bizantyjskiego. Urodzona w okolicach Servii około 1210 roku, była córką Jana Petraliphasa i wyszła za mąż za Michała II Komnenosa Doukasa. Po pięcioletnim odsunięciu od dworu imperialnego z powodu jej sprzyjania Cesarstwu Nicejskiemu, została później matką Nikeforosa I Komnenosa Doukasa. Po śmierci męża wycofała się do Arty, aby prowadzić życie religijne.
Życie i pobożność
Po śmierci męża Teodora przeszła ze stanu małżeńskiego do stanu zakonnego. Założyła klasztor św. Jerzego w Arce, gdzie spędziła późniejsze lata. Ta religijna fundacja służyła jej jako miejsce zamieszkania aż do śmierci w 1280 roku, po której została pochowana w założonym przez siebie klasztorze.
Kult i pamięć
Uznawana za świętą zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej, jest czczona jako patronka Arty. Jej wspomnienie obchodzone jest 11 marca. Kult ku jej czci trwa w miejscu jej pochówku, gdzie jej grób jest łączony z występowaniem cudów.