Teodor z Sanaksar był w XVIII wieku mnichem prawosławnym, urodzonym jako Iwan Ignatijewicz Uszakow w wiosce Burnakowo. Po wstąpieniu do życia zakonnego w Ławrze Aleksandra Newskiego w 1748 roku, otrzymał imię Teodor od arcybiskupa Teodozjusza. Ostatecznie przeniósł się na pustynię sarowską, zanim w 1764 roku został przełożonym klasztoru w Sanaksar. Jest uznawany za świętego ze względu na długą służbę monastyczną oraz rolę w odnowieniu wspólnoty sanaksarskiej.
Życie i służba
Urodzony w rodzinie Uszakowów, Teodor był wujem admirała Fiodora Uszakowa. Po tonsurze spędził czterdzieści pięć lat jako mnich. W 1764 roku objął kierownictwo nad klasztorem w Sanaksar, gdzie pracował nad odbudową tej instytucji. Zmarł w 1791 roku w wieku siedemdziesięciu trzech lat i został pochowany w pobliżu kościoła, który sam założył.
Kult
Święty został po raz pierwszy uznany lokalnie w diecezji saratowskiej w 1999 roku. Później, w 2004 roku, Sobór Kościoła Prawosławnego w Rosji zatwierdził jego kult dla całego Kościoła. Jego relikwie znajdują się w katedrze Narodzenia Najświętszej Bogurodzicy w klasztorze w Sanaksar. Jest wspominany 19 lutego oraz podczas święta Zgromadzenia Świętych Rostowa.