Teodor z Nikomedii był chrześcijańskim męczennikiem żyjącym w IV wieku. Został stracony w Nikomedii około 362 roku, prawdopodobnie podczas prześladowań prowadzonych przez Flawiusza Klaudiusza Juliana. Tradycyjnie wspominany jest jako męczennik wraz z Zenonem i jego synem, Kordianem. Choć współczesne księgi liturgiczne mogą skupiać się głównie na Zenonie, tradycja historyczna nadal uznaje Teodora jako część tej grupy męczenników.
Męczeństwo i życie
Dokładny czas jego śmierci pozostaje niepewny, choć przekazy historyczne umiejscawiają jego życie w IV wieku. Uważa się, że poniósł śmierć w Nikomedii za panowania Juliana Apostaty. Teodor zginął jako część męczenników rodzinnych, w skład których wchodzili Zenon i Kordian, zabici za swoją wiarę.
Kult
Pamięć o tym świętym jest obchodzona 2 września. Tradycyjny Martyrologium Rzymskie uwzględnia go w upamiętnieniu męczenników Zenona, Kordiana i Teodora. Chociaż współczesne listy liturgiczne mogą wyróżniać jedynie Zenona, tradycja historyczna utrzymuje zbiorowe uznanie tych osób.