Teodor z Bizancjum był greckim męczennikiem z XVIII wieku, urodzonym w 1774 roku w pobliżu Konstantynopola. Po krótkim przejściu na islam pod wpływem choroby i nacisków zewnętrznych, odzyskał zdrowie i szukał duchowego przewodnictwa na wyspie Chios. Poświęcił się studiowaniu żywotów męczenników i tekstów religijnych, zanim udał się do Mityleny. Tam publicznie wyrzekł się islamu i wyznał wiarę chrześcijańską, co doprowadziło do jego aresztowania i dotkliwych tortur ze strony władz.
Życie i męczeństwo
Po powrocie do chrześcijaństwa Teodor doświadczył brutalnych kar fizycznych w więzieniu. Po zniesieniu intensywnych tortur poprosił o przyjęcie Świętej Komunii przed śmiercią. Został powieszony przez władze osmańskie w Mitylenie, położonej na wyspie Lesbos, w 1792 lub 1795 roku. Do jego braci należał Georgios, który później pełnił funkcję metropolity adrianiopolskiego.
Kult i dziedzictwo
Święty jest uważany za jednego z niebiańskich patronów Lesbos. Jego relikwie pierwotnie spoczywały w kościele Panagia Chrysomallos, lecz zostały ponownie odnalezione w 1798 roku i obecnie znajdują się w katedrze św. Atanazego w Mitylenie. W Kościele prawosławnym wspomina się go 17 lutego według starego kalendarza.