Teodor Trichinas był bizantyjskim mnichem z Konstantynopola, który prowadził ascetyczne życie na pustyni. Urodzony w bogatej rodzinie, dążył do doskonalszego chrześcijańskiego życia poprzez wstąpienie do zakonu monastycznego. Był znany ze swojej skrajnej surowości, często spędzając całe dni i noce na modlitwie. Ponieważ nosił szorstkie ubrania wykonane z włosia i chodził boso, nie zakrywając głowy, zyskał przydomek Trichina, co oznacza „włosisty”.
Życie i ascetyzm

Po porzuceniu bogatego wychowania, Teodor przyjął surowy tryb życia na pustyni. Jego oddanie charakteryzowało się nieustanną modlitwą i odrzuceniem wygód fizycznych. Wybierając noszenie szorstkich szat z włosia, wyróżniał się prostotą i oddaniem dyscyplinie duchowej, co ostatecznie przyniosło mu charakterystyczne imię.
Kult
Uznany za cudotwórcę, Teodor jest czczony za cuda, których dokonywał dzięki Bożej łasce. Jest wspomniany jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 3 maja.
