Teodor Krateros był bizantyjskim oficerem wojskowym i eunuchem, który służył za panowania cesarza Teofila. Piastując rangę patrycjusza, zapisał się w historii swoją siłą, co mogło mieć wpływ na jego nazwisko. Brał udział w wyprawie przeciwko kalifatowi Abbasydów w 838 roku i służył jako strateg temy bucelariańskiej. Po upadku Amorium został pojmany przez siły arabskie, a ostatecznie poniósł śmierć po odmowie wyrzeczenia się wiary chrześcijańskiej.
Kariera wojskowa
Podczas służby Teodor wyróżnił się pokonaniem arabskiego jeńca w pojedynku. Po klęsce pod Anzen został wysłany do Ancyry, lecz zastał opuszczone miasto. Następnie otrzymał rozkaz obrony Amorium przed najeźdźcami. Podczas oblężenia i ostatecznego zdobycia miasta dostał się do niewoli.
Męczeństwo i kult
Po kilku latach uwięzienia Teodor został stracony za odmowę porzucenia swoich przekonań religijnych. Zginął wraz z innymi bizantyjskimi możnymi, których zbiorowo uznaje się za 42 męczenników amorijskich. Jest czczony jako święty w tradycji prawosławnej.