Teodor Iwanow był rosyjskim duchownym i znaczącą postacią we wczesnej historii staroobrzędowców. Urodzony w rodzinie kapłanów, służył ostatecznie jako diakon w katedrze Wniebowzięcia w Moskwie na Kremlu. Angażował się głęboko w konflikty religijne XVII wieku, ostatecznie opowiadając się po stronie zwolenników dawnych obrzędów. Jego przywiązanie do tradycyjnych praktyk doprowadziło do jego aresztowania, a następnie potępienia przez władze kościelne.
Życie i posługa
Po uniknięciu poddaństwa, Teodor przeniósł się do Moskwy, gdzie w 1659 roku uzyskał stanowisko diakona. W tym czasie nawiązał kontakty z wybitnymi postaciami, takimi jak archiprezbiter Awwakum oraz duchowy mentor Spiridon Potemkin. Aktywnie gromadził materiały teologiczne i historyczne w celu obrony dawnej wiary, co doprowadziło do jego aresztowania w 1665 roku, po tym jak złożył petycję do spowiednika cara przeciwko nowym księgom liturgicznym.
Męczeństwo i dziedzictwo
Po uwięzieniu i przesłuchaniu, Teodor został formalnie odwołany z duchowieństwa i przeklęty wraz z Awwakum w 1666 roku. Jest wspominany jako jeden z męczenników pustozerskich za swoją niezłomność. Jako pisarz stworzył liczne dzieła hagiograficzne, historyczne i teologiczne. Pozostaje czczony w tradycji staroobrzędowej za swoją rolę w obronie starożytnych zwyczajów religijnych.