Teodor Fliedner był niemieckim pastorem luteranickim i misjonarzem XIX wieku, który zrewolucjonizował pracę socjalną i pielęgniarstwo. Urodzony w Eppstein, służył jako pastor w Kaiserswerth, gdzie zaspokajał potrzeby ubogich i osadzonych. Wspólnie ze swoją żoną Friederike, a później Caroline Bertheau, założył Kaiserswerther Diakonie – instytucję łączącą opiekę szpitalną ze szkoleniem diakoniss. Jego pionierska praca w profesjonalizacji pielęgniarstwa wpłynęła na wielu ludzi, w tym na Florence Nightingale, a jego ruch diakoniss ostatecznie rozszerzył się do globalnej sieci służby.
Życie i praca
Po studiach teologicznych na kilku uniwersytetach, Fliedner został pastorem w Kaiserswerth w 1821 roku. Aby wspierać swoją społeczność w czasie trudności gospodarczych, podróżował po Anglii i Holandii w celu zbierania darowizn. Podróże te zapoznały go z ideami reform społecznych oraz odrodzonym urzędem diakoniss. Później założył Nadreńsko-Westfalski Towarzystwo Więzienne i ustanowił różne instytucje, w tym sierociniec oraz schronienie dla byłych skazanych kobiet, aby wspierać potrzebujących.
Ruch diakoniss
W 1836 roku Fliedner otworzył w Kaiserswerth szpital i centrum szkoleniowe, aby przygotowywać kobiety do służby pielęgniarskiej i duchowej. Ten model diakonatu zapewniał kobietom profesjonalne przeszkolenie, w tym wybitnym postaciom, takim jak Maria Cederschiöld. Ruch rozwijał się gwałtownie, rozprzestrzeniając się do miast takich jak Paryż i Oslo. Do czasu jego śmierci sieć obejmowała trzydzieści domów macierzystych i ponad 1600 diakoniss służących na całym świecie.
Dziedzictwo i pamięć
Wpływ Fliednera na pielęgniarstwo potwierdza szkolenie, jakie Florence Nightingale odbyła w jego instytucie. Jest wspominany jako odnowiciel społeczeństwa i jest upamiętniany w Kościele Luteranów w Ameryce 4 października, podczas gdy Kościół Ewangelicki w Niemczech obchodzi jego pamięć 5 października. Jego pisma praktyczne koncentrowały się na opiece społecznej i historii jego instytucji charytatywnych.