Teodofry z Corbie był VII-wiecznym mnichem i poetą łacińskim, który pełnił funkcję pierwszego opata opactwa w Corbie. Urodzony około 650 roku, początkowo żył jako mnich w opactwie w Luxeuil-les-Bains. Po założeniu Corbie w 657 roku przez królową Balthyldy, został mianowany na przewodnika nowego klasztoru. Tradycja sugeruje również, że za życia mógł pełnić funkcję biskupa Albi.
Życie i dzieła
Po pobycie w Luxeuil, Teodofry stał się centralną postacią przy fundacji klasztoru w Corbie. Poza swoim duchowym przywództwem, był twórcą poezji łacińskiej. Przypisuje mu się dwa konkretne utwory, w tym dzieło dotyczące sześciu epok i początku świata, a także inny utwór dotyczący Azji i koła wszechświata.
Kult
Uznawany za świętego, jest czczony w Kościele katolickim. Jego religijne dziedzictwo jest zachowane dzięki jego roli w wczesnej tradycji benedyktyńskiej. Jest on corocznie upamiętniany 9 października w różnych tradycjach chrześcijańskich, w tym w liturgiach anglikańskich i prawosławnych.
