Teodichildis była przełożoną zakonną i świętą żyjącą w VII wieku. Jako opatka sprawowała znaczącą władzę w swojej wspólnocie religijnej. Zmarła 10 października 667 roku i jest wspominana ze względu na swoje duchowe przywództwo. Jej życie i służba są upamiętniane w przedschizmowych tradycjach Kościoła chrześcijańskiego.
Życie i rola
Jako opatka, Teodichildis prowadziła swoją wspólnotę monastyczną dzięki swojemu przywództwu. Żyła w okresie wczesnego rozwoju chrześcijaństwa i zajmowała stanowisko o znaczeniu religijnym. Jej obecność historyczna jest zaznaczona datą śmierci w 667 roku, po życiu poświęconym służbie monastycznej.
Kult
Święta jest czczona w kalendarzach kościelnych, a jej wspomnienie przypada 10 października. Jej pamięć jest zachowana poprzez te liturgiczne upamiętnienia, co odzwierciedla jej status szanowanej postaci w tradycji przedschizmowej. Pozostaje uznawana za historyczną liderkę wspólnoty zakonnej.