Tenzin Gjaco, 14. dalajlama, jest najwyższym duchowym przywódcą i zwierzchnikiem buddyzmu tybetańskiego. Urodzony w 1935 roku w Taktser w Amdo jako Lhamo Thondup, został uznany za reinkarnację swojego poprzednika, a Tybetańczycy wierzą, że jest emanacją Czenrezyga, bodhisattwy współczucia. Przed 1959 rokiem kierował Tybetem, a następnie udał się na wygnanie do Indii, gdzie z Dharamszali stoi na czele rządu tybetańskiego na uchodźstwie i nadal promuje dialog, bezprzemocowość oraz dobro Tybetańczyków.
Wczesne życie i uznanie












Pochodził z rodziny rolniczej i handlującej końmi, był jednym z siedmiorga rodzeństwa, które przeżyło dzieciństwo. Po śmierci 13. dalajlamy wysłano zespoły poszukiwawcze, a chłopca wybrano na jego reinkarnację w 1937 roku i formalnie uznano w 1939 roku. Intronizacja odbyła się w Lhasie w lutym 1940 roku. Po aneksji Tybetu Centralnego przez wojska chińskie w listopadzie 1950 roku, w wieku piętnastu lat, przejął obowiązki świeckie, które sprawował aż do wygnania w 1959 roku.
Wygnanie i Droga Środka












Po powstaniu tybetańskim w 1959 roku uciekł do Indii, gdzie utworzył rząd na uchodźstwie. Od wczesnych lat siedemdziesiątych opowiada się za podejściem Drogi Środka, które dąży do autonomii Tybetańczyków w ramach Chin drogą dialogu. W 2011 roku ustąpił z funkcji przywódcy politycznego, aby mogła ją przejąć demokratycznie wybrana administracja, Centralna Administracja Tybetańska. W 1989 roku otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla.
