Tekla z Kitzingen była anglosaską benedyktynką, misjonarką i opatką żyjącą w VIII wieku. Urodzona w południowej Brytanii, była krewną świętej Lioby; obie kobiety kształciły się w opactwie Wimborne. Stała się kluczową postacią w działalności misyjnej świętego Bonifacego, udając się do Niemiec, aby pomagać w zakładaniu i reformowaniu klasztorów. W trakcie swojej służby religijnej pełniła funkcje kierownicze, ostatecznie sprawując nadzór nad opactwem w Kitzingen po śmierci jego pierwszej opatki.
Życie religijne
Po szkoleniu w Wimborne, Tekla dołączyła do działalności misyjnej świętego Bonifacego w Niemczech. Ona i Lioba zostały wysłane, aby pomóc we wdrażaniu reguły benedyktyńskiej w nowych i istniejących fundacjach. Po założeniu klasztoru w Bischofsheim, Tekla służyła jako opatka w Ochsenfurt. Później przeniosła się do Kitzingen, aby sprawować nadzór nad tamtejszym opactwem po śmierci jego założycielki, Hadelongi.
Kult
Tekla jest czczona jako święta zarówno w tradycji katolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej. Jej wspomnienie obchodzone jest 15 października, choć niektóre księgi liturgiczne podają daty 27 lub 28 września. Choć w średniowieczu jej relikwie znajdowały się w Kitzingen, zostały one rozproszone podczas wojny chłopskiej w Niemczech.