Tecla z Lentini była rzymską szlachcianką z Lentini, żyjącą w III wieku. Zasłynęła założeniem wczesnej wspólnoty chrześcijańskiej w swoim rodzinnym mieście dzięki swojej pobożności i wsparciu finansowemu. Po uzdrowieniu z paraliżu dzięki modlitwom męczenników: Alfiego, Filadelfa i Cyrina, poświęciła swój majątek na pomoc im podczas uwięzienia. Jej działania pomogły położyć fundamenty pod lokalny Kościół i jego późniejszą strukturę biskupią.
Życie i pobożność
Po uzdrowieniu z paraliżu, Tecla wspierała trzech męczenników: Alfiego, Filadelfa i Cyrina. Wykorzystywała swoje zasoby, aby zapewniać im żywność i wodę podczas uwięzienia. Po ich śmierci wykupiła ich ciała, aby zapewnić im godny pochówek, i wybudowała pierwsze miejsca kultu nad ich grobami. Później pomogła w ustanowieniu lokalnego biskupstwa, mianując Neofita przywódcą Kościoła w Lentini.
Kult
Kościół katolicki i prawosławny czczą ją jako świętą. Jej wspomnienie obchodzone jest 10 stycznia, choć publiczne uroczystości często odbywają się w trzecią niedzielę października. W lokalnej tradycji przedstawiana jest jako młoda kobieta trzymająca krzyż oraz jako matka kościoła w Lentini. Choć jej pierwotna świątynia została zniszczona przez trzęsienie ziemi w 1693 roku, pozostaje ona ważną postacią religijną w tym regionie.