Tarzicij Rabuda był cysterskim mnichem urodzonym w Veliki Kamen w 1910 roku. Żył jako zakonnik w swoim zgromadzeniu aż do śmierci w Stična w 1945 roku. Uznany za sługę Bożego, jest pamiętany za swoje oddanie życiu monastycznemu na początku XX wieku.
Życie i powołanie
Urodzony w 1910 roku, Rabuda wstąpił do zakonu cystersów, aby prowadzić życie poświęcone monastycyzmowi. Spędził lata jako mnich, ostatecznie zamieszkawszy w Stična, gdzie zmarł w marcu 1945 roku. Jego życie definiowała dyscyplina duchowa i wspólnotowy tryb życia charakterystyczny dla tradycji cysterskiej.
Kult
W tradycji katolickiej jest czczony jako sługa Boży. Tytuł ten odzwierciedla jego uznany status duchowy oraz trwający proces dotyczący jego potencjalnej drogi do świętości. Pozostaje postacią o znaczeniu religijnym dla osób podążających drogą cysterską.