Taisia Egipska była świętą chrześcijańską z V wieku, znaną ze swojej głębokiej przemiany duchowej. Urodzona w pobożnej rodzinie, początkowo wykorzystywała swój znaczny majątek do wspierania działalności charytatywnej i zapewniania schronienia mnichom. Jednak po wyczerpaniu fortuny popadła w życie grzeszne. Szukając duchowej odnowy, zwróciła się o pomoc do mnicha Jana Miłosiernego, który zaprowadził ją na pustynię, aby ułatwić jej proces pokuty.
Życie i nawrócenie

Po utracie spadku w wyniku doczesnych dążeń, Taisia poprosiła o wskazówki, jak dokonać pokuty. Podążyła za Janem Miłosiernym na pustynię, gdzie zmarła w nocy. Choć odeszła przed przyjęciem komunii, głos z niebios ogłosił, że jej jedna godzina szczerej pokuty była cenniejsza niż długotrwała asceza ze względu na intensywny żar jej serca.
Kult
Kościół prawosławny czci Taisię 10 maja. Jej historia życia została zachowana głównie dzięki pismom Demetriusza Rostowskiego. Choć jest czczona w tradycji prawosławnej, nie została uwzględniona w kalendarzu liturgicznym Kościoła katolickiego.
