Tadeusz z Edessy był chrześcijańskim biskupem z I wieku i jednym z siedemdziesięciu uczniów Jezusa. Urodzony w Edessie, udał się do Jerozolimy, gdzie został ochrzczony przez Jana Chrzciciela, zanim stał się wyznawcą Chrystusa. Po Wniebowstąpieniu Jezusa podróżował przez Mezopotamię, Syrię i Persję, aby szerzyć ewangelizację. Przypisuje mu się założenie pierwszego kościoła chrześcijańskiego w Edessie; jest on również łączony z założeniem kościoła w Bejrucie.
Życie i działalność


Jako ewangelista, Tadeusz odbył liczne podróże, aby głosić ewangelie. Według tradycji wschodnich, został wysłany przez apostoła Tomasza do Edessy, aby uzdrowić chorego króla Abgara V. Misja ta doprowadziła do nawrócenia króla i jego ludu, co ułatwiło rozwój wspólnot chrześcijańskich w całej Syrii i północnej Mezopotamii. Służył również jako prezbiter i wyświęcał kapłanów podczas swojej pracy misyjnej.
Kult i dziedzictwo


Jest czczony w kilku tradycjach, w tym w Kościele katolickim, asyryjskim i prawosławnym. Jego imię jest związane z liturgią Addai i Mari, syryjską liturgią używaną przez różne kościoły wschodnie. W tradycji rzymskokatolickiej jest uznawany za patrona ludów asyryjskich i perskich. Jego wspomnienie obchodzi się 3 września.
