Tadhg Mac Cárthaigh był irlandzkim duchownym żyjącym w XV wieku, który sprawował urząd biskupa Ross, a później biskupa Cork i Cloyne. Urodzony około 1455 roku w zachodnim hrabstwie Cork w szlacheckiej rodzinie, studiował w Paryżu i Rzymie, zanim został mianowany na swoje pierwsze biskupstwo przez papieża Sykstusa IV. Mimo oficjalnych nominacji, spory polityczne i lokalni rywale uniemożliwiali mu sprawowanie władzy w Irlandii. Zmarł w 1492 roku w Ivrea we Włoszech podczas pielgrzymki, gdy szukał pomocy papieskiej w celu odzyskania swoich diecezji.
Życie i trudności
Po święceniach Mac Cárthaigh napotkał silny opór ze strony rodów O'Driscoll i FitzGerald, którzy kwestionowali jego prawo do sprawowania władzy w swoich diecezjach. Konflikty te doprowadziły do jego ekskomuniki, która została później uchylona przez komisję papieską. Aby uniknąć niebezpieczeństwa ze strony wrogów, udał się do Rzymu, by prosić papieża o ochronę. Ostatecznie powrócił do Włoch jako pokorny pielgrzym, podróżując pieszo do celu swojej wędrówki.
Śmierć i kult
Mac Cárthaigh zmarł w 1492 roku w Ivrea, gdzie został odnaleziony przez dozorcę schroniska po tajemniczym świetle w jego pokoju. Jest wspominany jako Biały Męczennik Munster ze względu na swoje wielkie cierpienia. Został beatyfikowany przez Kościół katolicki, a jego wspomnienie obchodzi się 24 lub 25 października. Jego grób w Ivrea stał się miejscem pielgrzymek, a jego relikwie są rozproszone w kilku irlandzkich katedrach.