Szymon Yempo był japońskim nowicjuszem jezuitów, urodzonym około 1580 roku w Nozu. Po przejściu na katolicyzm w 1598 roku studiował w jezuickiej szkole dla katechetów i wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Później służył jako katecheta, wykorzystując swoje doświadczenie w buddyzmie do skutecznego docierania do słuchaczy podczas wysiłków ewangelizacyjnych na Hokkaido. Po wydaniu przez szoguna dekretu wymagającego od misjonarzy opuszczenia kraju, spędził czas w Manili, zanim powrócił do Japonii, aby pomagać Jerome de Angelis.
Śmierć i męczeństwo
Podczas okresu intensywnych prześladowań chrześcijan za panowania Iemitsu Tokugawy, Yempo został aresztowany w Edo. 4 grudnia 1623 roku, podczas podróży między Edo a Meaco, został stracony wraz z Jerome de Angelis i Francis Gálvez. Trzej mężczyźni zostali żywcem spaleni, ginąc za swoje przekonania religijne.
Kult
Jest uznawany za jednego z 205 japońskich męczenników beatyfikowanych przez papieża Piusa IX w Rzymie w 1867 roku. W Kościele katolickim jego wspomnienie obchodzi się 4 grudnia. W sztuce religijnej jest często przedstawiany z symbolem palmy.