Syzoj Szymnik był czcigodnym mnichem, który żył w Ławrze Kijowsko-Peczerskiej pod koniec XIII i na początku XIV wieku. Przed przyjęciem Wielkiego Schematu służył wspólnocie monastycznej jako kanonarz. Znany ze swojej ekstremalnej dyscypliny i ascetyzmu, był uznawany przez współczesnych za osobę, która przez post i modlitwę przezwyciężyła ziemskie namiętności. Po całym życiu poświęconym monastycznym trudom, zmarł w klasztorze, uprzedzając moment własnej śmierci.
Życie i ascetyzm
Choć szczegóły dotyczące jego narodzin i pochodzenia pozostają nieznane, życie duchowe Syzoja było dobrze dokumentowane przez osoby go otaczające. Praktykował rygorystyczny post i dzięki swojej pobożności osiągnął stan wielkiej łaski. Jego zdolność do zachowania surowej powściągliwości była źródłem podziwu dla współbraci mnichów. Całe swoje życie poświęcił wykonywaniu monastycznych prac, aż do śmierci w klasztorze.
Kult i relikwie
Święty jest wspomniany w tradycji prawosławnej 19 lipca (6 lipca według starego kalendarza). Jego niezniszczalne relikwie są przechowywane w Dalekich Jaskiniach Ławry Kijowsko-Peczerskiej. Jest uwzględniony w liturgicznych pochwałach świętych Peczerskich, a jego życie służy wiernym jako przykład monastycznej doskonałości.