Symon z Suzdalu był wschodniochrześcijańskim biskupem i mnichem, który sprawował urząd pierwszego biskupa władimirsko-suzdalskiego od 1215 roku do śmierci w 1226 roku. Pierwotnie był mnichem kijowskiej Ławry Peczorskiej, a później został hegumenem klasztoru Narodzenia Niewinnej Maryi we Włodzimierzu. Jest uznawany za twórcę literackiego, w tym za autora kilku opowieści o mnichach peczerskich napisanych dla jego przyjaciela Polykarpa, które dostarczają istotnych szczegółów historycznych dotyczących życia monastycznego w jego epoce.
Życie i dzieła


Choć szczegóły biograficzne z jego wczesnych lat życia są nieliczne, Symon jest znany jako pisarz. Skomponował osiem opowieści o mnichach peczerskich oraz narrację dotyczącą założenia klasztoru Peczersk. Jego pisma, zachowane w kijowskim Patericonie, zawierają relacje historyczne o dobroczyńcach klasztoru oraz o pracy greckich malarzy. Podaje się również, że sporządził kronikę, korzystając z biblioteki księcia Konstantego Wsewołodowicza.
Kult


Jest czczony jako święty w tradycji prawosławnej. Dyskusje historyczne często rozróżniają dwie postacie, gdyż niektóre źródła utożsamiają biskupa suzdalskiego z początku XII wieku z późniejszym pisarzem i biskupem. Zmarł 22 maja 1226 roku po przyjęciu wielkiego postu (schemy) i został pochowany w katedrze Wniebowzięcia we Włodzimierzu.
