Symon z Collazzone był wczesnym franciszkaninem urodzonym około 1200 roku w Collazzone we Włoszech. Pochodząc z szlacheckiej rodziny, w wieku 14 lat wyrzekł się majątku, aby wstąpić do nowo powstałego zakonu franciszkanów pod wpływem św. Franciszka. Odegrał istotną rolę w początkowej ekspansji zakonu, podróżując do Niemiec wraz z Cezarem ze Spiry i Tomaszem z Celano w celu założenia kilku klasztorów. Później pełnił funkcję przełożonego prowincjału dla regionów Marche i Umbrii przed śmiercią w Spoleto w 1250 roku.
Życie i misja
Po wstąpieniu do franciszkanów, Symon w 1222 roku udał się do Niemiec, aby założyć wczesne klasztory w takich miejscach jak Speira, Kolonia, Moguncja i Wormacja. Powrócił do Włoch w 1223 roku, kiedy to jego matka i siostra wstąpiły do Klaryszek. Przez całe życie piastował stanowiska kierownicze w zakonie, służąc jako przełożony prowincjału dla Marche w 1244 roku i dla Umbrii w 1248 roku.
Kult i dziedzictwo
Za życia Symon był uważany za postać świętą, a wiele cudów przypisywano jego wstawiennictwu. Choć papież Innocenty IV zainicjował formalny proces kanonizacji, nigdy nie został on zakończony. Jego szczątki zostały przeniesione do katedry w Spoleto w 1863 roku, a później do kościoła San Ansano w 2000 roku, gdzie spoczywają w sarkofagu z XIX wieku. Obecnie czczony jest jako błogosławiony.