Symeon z Trewiru był żyjącym pod koniec X wieku mnichem i pustelnikiem, urodzonym w Syrakuzach na Sycylii. Po podróży do Konstantynopola w celu nauki języka greckiego, pełnił funkcję przewodnika pielgrzymów, zanim poszukiwał życia w odosobnieniu. Żył jako mnich w Betlejem oraz w klasztorze św. Katarzyny na górze Synaj, gdzie został święcony na diakona. Po licznych podróżach przez Francję i Niemcy, ostatecznie osiadł jako pustelnik wewnątrz bramy Porta Nigra w Trewirze. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i wschodnioortodoksyjnej.
Życie i podróże
Podróż Symeona obejmowała pielgrzymkę do Jerozolimy oraz służbę w kilku klasztorach. Podczas podróży w stronę Francji uniknął śmierci z rąk piratów, a później wyruszył do Ziemi Świętej wraz z arcybiskupem Trewiru, Poppo. Po powrocie do Niemiec poprosił o możliwość życia jako pustelnik w celi znajdującej się wysoko wewnątrz Porta Nigra, gdzie spędził ostatnie lata na intensywnej modlitwie i poście.
Kult
Po jego śmierci w 1035 roku doniesienia o cudach przy jego grobie doprowadziły do jego powszechnego kultu. Arcybiskup Poppo ułatwił jego kanonizację przez papieża Benedykta IX w 1042 roku. W miejscu jego zamieszkania założono klasztor, a pielgrzymi często odwiedzali jego sanktuarium w poszukiwaniu uzdrowienia, często używając drabiny, aby dotrzeć do jego grobu.