Symeon z Dajbabe był serbskim hieromonachą, urodzony jako Savo Popović w 1854 roku w Cetinje. Po studiach w Kijowie oraz podróżach przez Francję i Szwajcarię, wstąpił do życia zakonnego w Ławrze Kijowsko-Peczerskiej. Ostatecznie powrócił do Czarnogóry, gdzie po wizji pasterza założył klasztor Dajbabe w jaskini. Służąc jako jego pierwszy opat, prowadził życie ascetyczne i cieszył się wielkim szacunkiem współczesnych. Zmarł w 1941 roku, krótko przed inwazją na Jugosławię podczas II wojny światowej.
Życie i służba

Po studiach teologicznych w Kijowie, Symeon służył w klasztorach Vranjina i Ostrog. Po wizji dotyczącej zapomnianego kościoła w jaskini, założył klasztor w Dajbabe. Choć Święty Zgromad Biskupów nominował go na eparcha Zahumlje i Raški w 1921 roku, odmówił objęcia tej funkcji. Był znany ze swojego ascetyzmu i uważano, że posiada dary duchowe, takie jak jasnowidzenie.
Kult i dziedzictwo

Został kanonizowany przez Serbski Kościół Prawosławny w 2010 roku. Jego relikwie, o których mówi się, że wydzielają przyjemny zapach, zostały przeniesione do kościoła klasztornego w 1996 roku. Wielu wyznawców co roku gromadzi się w dniu jego święta, aby oddać mu cześć, gdyż wierzy się, że jego szczątki mają właściwości uzdrawiające. Pamiętają o nim wybitne postaci, takie jak Nikolaj Velimirović i Justin Popović.
