Symeon Trapezuntes był żyjącym w XVII wieku w Konstantynopolu złotnikiem, uznawanym za świętego przez Patriarchat Ekumeniczny. W następstwie sporu z osobą pochodzenia żydowskiego, został niesłusznie oskarżony o przemoc i uwięziony na czterdzieści dni. Mimo propozycji odzyskania wolności w zamian za przejście na islam, odmówił wyrzeczenia się wiary chrześcijańskiej. Ta niezłomność doprowadziła do jego egzekucji przez powieszenie 14 sierpnia 1653 roku.
Życie i męczeństwo
Pracując jako złotnik, Symeon stał się celem fałszywego oskarżenia podczas konfliktu z członkiem społeczności żydowskiej. Po zatrzymaniu przez władze spędził czterdzieści dni w lochu. Pozostał wierny swoim przekonaniom religijnym nawet w obliczu wyboru między śmiercią a nawróceniem, słynąc z deklaracji, że żadne cierpienie nie może zachwiać jego oddania Jezusowi Chrystusowi.
Kult
Szczegóły jego męczeństwa zostały spisane przez Ioannisa Kariophylitisa w dziele zatytułowanym Neon Martyrologion. Kościół prawosławny czci go jako świętego nowomęczennika 14 sierpnia każdego roku.