Sykstus II był papieżem żyjącym w połowie III wieku, który kierował Kościołem katolickim od 257 roku aż do swojej śmierci w 258 roku. Urodzony w Grecji, pracował nad naprawą zerwanych relacji między Kościołem rzymskim a różnymi wspólnotami wschodnimi i afrykańskimi. Za panowania cesarza Walerianusa stał się celem intensywnych prześladowań religijnych. Ostatecznie został stracony w Rzymie przez ścięcie – śmierć tę podzieliło z nim kilku jego diakonów, w tym słynny L powinowaty (Laurence) z Rzymu.
Życie i posługa

Niektóre przekazy historyczne sugerują, że przed objęciem przywództwa w Rzymie mógł być filozofem. Podczas swojego krótkiego pontyfikatu skupiał się na przywracaniu jedności kościelnej po sporach dotyczących praktyk chrzcielnych. Jego rządy zakończyły się gwałtownie, gdy żołnierze cesarscy aresztowali go podczas pełnienia obowiązków. Zmarł 6 sierpnia 258 roku, próbując chronić swoich wyznawców przed przemocą ze strony państwa wymierzoną w chrześcijan.
Kult i dziedzictwo

Jest czczony jako święty w tradycjach katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego imię znajduje się w kanonie rzymskim mszy świętej, a jego wspomnienie obchodzi się 6 sierpnia. Historycznie był upamiętniany wraz z kilkoma swoimi diakonami. Jego grób w katakumbach Kaliksta był niegdyś oznaczony inskrypcją papieża Damazego I, która opisywała jego gotowość do poświęcenia się w celu ratowania swojego stada.
