Sveti Socerb, znany również jako Servulus, był chrześcijańskim pustelnikiem i męczennikiem z III wieku, urodzonym w szlacheckiej rodzinie w Trieście. W wieku dwunastu lat opuścił rodzinny dom, aby żyć jako asceta w jaskini położonej nad krawędzią Krasu. Po spędzeniu ponad roku w odosobnieniu, wyszedł do ludzi, aby dokonywać uzdrowień i szerzyć wiarę. Jego działalność wzbudziła gniew rzymskich władz, co doprowadziło do jego ostatecznej egzekucji za sprawą namiestnika Numeriana Junila.
Życie i śmierć


Po roku i dziewięciu miesiącach życia w jaskini, Socerb zaczął czynić cuda, a konkretnie uzdrawiać chorych. Ponieważ chrześcijaństwo nie było wówczas jeszcze prawnie dozwolone, jego działania sprowokowały rzymską administrację. Namiestnik Numerian Junil poddał go surowym torturom, w tym chłostom i różnym okaleczeniom fizycznym, a ostatecznie stracił go przez ścięcie 24 maja 284 roku.
Dziedzictwo i kult

Jego relikwie znajdują się w katedrze świętego Tryfona w Trieście. Jest on czczony corocznie 24 maja. Jego imię przetrwało w lokalnej geografii, w tym w obszarze Socerb oraz na wyspie San Servolo w lagunie weneckiej, a także w nazwie ulicy w Trieście – Via san Servolo.
