Sundarananda Thakur był XVI-wiecznym świętym hinduistycznym z Bengalu, który był bliskim towarzyszem Nityanandy. Jako wybitny członek dwunastu kaznodziejów dvadasha-gopala, odegrał znaczącą rolę w szerzeniu Gaudiya Vaishnavizmu w całym regionie. W świętych tekstach, takich jak Chaitanya-charitamrita, jest identyfikowany jako oddany wyznawca, który dzielił duchowe doświadczenia ze swoimi towarzyszami. Według niektórych tradycji, podczas boskich zabaw Kryszny był wcześniej pasterzem Sudamą.
Życie i oddanie
Mieszkając głównie w wiosce Maheshpur, Sundarananda prowadził życie brahmachari. Był znany ze swojego głębokiego oddania bóstwom Radha-vallabha i Radha-ramana. Kroniki religijne opisują go jako posiadającego mistyczne zdolności, takie jak sprawianie, że na drzewie rozkwitają kwiaty, lub schwytanie krokodyla podczas kąpieli. Jest on również wspominany jako osoba nieustannie przypominająca Nityandzie o jego misji ratowania najbardziej upadłych dusz.
Dziedzictwo i kult
Po jego śmierci w 1565 roku, jego duchowy wpływ trwał dzięki jego uczniom. Jego pushpa-samadhi znajduje się wśród sześćdziesięciu czterech samadhi w Vrindavan. Choć nie pozostawił bezpośrednich potomków, jego linia wyznawców nadal istnieje w wiosce Mangaladighi. Różne bóstwa związane z jego kultem są wciąż czczone w różnych świątyniach, w tym bóstwo Radha-Kalachandi w świątyni Radha-Govinda w Vrindavan.