Stefano del Lupo był benedyktyńskim mnichem i opatem, urodzonym w Carovilli za pontyfikatu Paschala II. Założył klasztor św. Piotra Apostoła w Vallebona, położony na współczesnym terytorium Manoppello, gdzie sprawował funkcję przełożonego. Zmarł w Manoppello 19 lipca 1191 roku. Uznany przez Kościół katolicki za świętego, jest wspominany za swoje przywództwo religijne oraz za legendę dotyczącą ułagodzenia dzikiego wilka na okolicznych terenach.
Życie i działalność
Urodzony w Carovilli między 1099 a 1118 rokiem, Stefano poświęcił życie zakonowi benedyktynów. Założył klasztor św. Piotra Apostoła w Vallebona, pełniąc funkcję jego opata. Jego przywództwo kształtowało wspólnotę monastyczną aż do jego śmierci w 1191 roku. Lokalna tradycja głosi, że posiadał on zdolność ułagodzenia zaciekłego wilka w regionie Manoppello.
Kult i relikwie
Jego szczątki spoczywały w marmurowym grobowcu w jego klasztorze aż do 1591 roku. W 1807 roku zostały przeniesione do kościoła parafialnego Santa Maria Assunta w jego miejscu urodzenia, Carovilli. Kość z jego prawego ramienia znajduje się obecnie w Bazylice del Volto Santo w Manoppello. Choć jego wspomnienie w kalendarzu liturgicznym przypada 19 lipca, Carovilli świętuje jego kult 29 września, aby uczcić przybycie jego relikwii.