Stefan z Piperi był serbskim prawosławnym mnichem i opatem, urodzonym około 1601 roku w klanie Nikšić. Wychowany w wiosce Kuti przez pobożnych rodziców, początkowo praktykował ascetyzm w klasztorze Morača, gdzie pełnił funkcję opata. Po tym, jak został zmuszony do opuszczenia Morači przez siły osmańskie, przeniósł się do Rovacki, by ostatecznie osiedlić się w celi w Piperi w 1660 roku. Do końca życia, aż do śmierci 20 maja 1697 roku, spędził tam lata poświęcone pracy i modlitwie.
Życie i działalność

Po wysiedleniu z Morači mnich żył w okolicach Celište. Ostatecznie osiadł w Piperi, gdzie założył klasztor Ćelija Piperi. Pozostał w tym miejscu, prowadząc życie ascetyczne i pracując fizycznie, aż do śmierci. Jego cicha pobożność i monastyczne przywództwo definiowały jego późniejsze lata w regionie Piperi.
Kult i dziedzictwo
Jest uznawany za świętego w tradycji serbskiego prawosławia. Jego szczątki spoczywają w miejscu, w którym żył, a wyznawcy wierzą, że jego relikwie posiadają moc czynienia cudów. Kościół upamiętnia go 20 maja, w datę jego śmierci, choć w różnych tradycjach obchodzone są także inne daty.
