Stefan z Permu był rosyjskim biskupem prawosławnym i misjonarzem z XIV wieku, któremu przypisuje się nawrócenie ludów Komi na chrześcijaństwo. Urodzony około 1340 roku w Wielkim Ustiuagu, opracował staroperski alfabet, aby ułatwić ewangelizację, tworząc unikalny system pisma dla rdzennej ludności. Po ugruntowaniu swojej pozycji w regionie, w 1383 roku został mianowany pierwszym biskupem Permu. Jego działalność znacząco rozszerzyła wpływy religijne i polityczne Wielkiego Księstwa Moskiewskiego na północnych terytoriach.
Życie i działalność
Po przeszkoleniu na lektora i kopistę, około 1370 roku Stefan udał się w rejony rzek Wyczegda i Wym. W przeciwieństwie do wielu współczesnych mu osób, unikał narzucania obcych języków lokalnym Zyryjanom, zamiast tego projektując specyficzny alfabet dla ich ojczystego języka. To podejście lingwistyczne pomogło mu w skutecznym szerzeniu wiary. Po sukcesach misyjnych, w 1383 roku został konsekrwowany na pierwszego biskupa nowo utworzonej diecezji Permu.
Kult i dziedzictwo
Znany jako Apostoł Permian, jest czczony przez tradycje prawosławne, katolickie i orientalne. Jego życie zostało spisane przez Epifaniusza Mądrego, który wychwalał jego wysiłki ewangelizacyjne oraz stworzenie liter permskich. Kościół Prawosławny został go kanonizować w 1549 roku, a jego wspomnienie obchodzi się 26 kwietnia, w rocznicę jego śmierci w Moskwie.