Stefan z Muret był francuskim opatem i świętym z XI wieku, który założył zakon Grandmont. Urodzony około 1045 roku w Thiers, stał się później przywódcą wspólnoty religijnej charakteryzującej się skrajnym ubóstwem i surowością. Choć tradycyjne przekazy dotyczące jego wczesnej edukacji we Włoszech oraz kontaktów z różnymi postaciami religijnymi zawierają niespójności historyczne, uznaje się go za założyciela Grandmontów. Późniejsze lata spędził we Francji, gdzie prowadził swoich wyznawców, aż do śmierci w Limoges w 1124 roku.
Życie i fundacja
Po okresie studiów i kontaktach z pustelnikami, Stefan dążył do stworzenia instytutu religijnego wzorowanego na życiu samotniczym. Otrzymał papieską autoryzację na założenie swojego zakonu, ostatecznie osiadając w Muret w 1076 roku. Choć stanowił duchowy przykład dla swoich uczniów, zakon ugruntował swoją pozycję dopiero po jego śmierci. Jego biografia historyczna pozostaje przedmiotem debat ze względu na sprzeczne szczegóły dotyczące jego podróży i patronów.
Kult i dziedzictwo
Święty został kanonizowany zarówno przez biskupa Gerarda II z Limoges, jak i przez papieża Klemensa III. Jego wspomnienie obchodzone jest 8 lutego. Jego relikwie są istotne dla wyznawców, a relikwia jego głowy jest zachowana w kościele św. Sylwestra w departamencie Haute-Vienne. Jest czczony w tradycji katolickiej i anglikańskiej.