Stefan z Chirsy był chrześcijańskim mnichem żyjącym w VI wieku, pochodzącym z Syrii. Jako jeden z dwunastu wybranych uczniów mnicha Jana, początkowo zamieszkiwał syryjską pustynię, zanim przeniósł się na górę Zaden. Tam przebywał we wspólnocie monastycznej, którą lokalna ludność uważała za świętą. Postępując zgodnie z instrukcjami swojego mentora, udał się później do Kachetii, aby dołączyć do działalności biskupa Abibosa.
Życie monastyczne

Po opuszczeniu pustyni Stefan zamieszkał na górze Zaden wraz z innymi mnichami. Ostatecznie przeniósł się do Kachetii wraz z mnichami imion Anthony, Józef i Zenon. Podczas swojej pracy misyjnej w tym regionie założył klasztor świętego Stefana w Hornabudż, który stał się miejscem jego śmierci i ostatecznego pochówku.
Kult
Hagiografia prawosławna opisuje go jako osobę ucieleśniającą zarówno siłę, jak i mądrość. W tradycji prawosławnej czczony jest jako święty. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 9 stycznia.
