Stefan IX był benedyktyńskim mnichem i opatem Monte Cassino, który sprawował urząd papieża od 1057 do 1058 roku. Urodzony jako Fryderyk w rodzinie Ardenne-Verdun z Księstwa Lotaryngii, rozpoczął swoją karierę duchowną jako kanonik w Liège. Zyskał znaczenie jako kanclerz za pontyfikatu papieża Leona IX, uczestnicząc w kluczowej misji dyplomatycznej do Konstantynopola, która poprzedziła wielką schizmę wschodnią. Po okresie szukania schronienia w Monte Cassino, został wybrany na papieża, gdzie pracował na rzecz podtrzymania reformy gregoriańskiej i zarządzania konfliktami z Normanami.
Życie i kariera


Jako kanclerz, Fryderyk odbył liczne podróże z kurią papieską, w tym misje do Niemiec. Po nieudanych negocjacjach z władzami bizantyjskimi, przez krótki czas szukał azylu w Monte Cassino. Po śmierci papieża Wiktora II, w sierpniu 1057 roku został wybrany na papieża. Podczas swojego pontyfikatu zachował urząd opata i kontynuował starania o wyparcie sił normańskich z południowych Włoch. Zmarł we Florencji, prawdopodobnie otruty przez Rzymian, podczas próby ułatwienia koronacji swojego brata, Gotfryda Brodatego.
Kult

Kościół katolicki uznaje go za świętego. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 29 marca. Jest on najnowszym pontyfikatem, który używał imienia Stefan.
