Stefan Dragutin był trzynastowiecznym monarchą, który sprawował rządy jako król Serbii w latach 1276–1282. Po wypadku podczas jazdy abdykował z serbskiego tronu na rzecz swojego brata, Milutina, lecz kontynuował panowanie nad północnymi terytoriami, w tym częściami Syrmii, aż do śmierci w 1316 roku. Był synem króla Stefana Uroša I oraz królowej Jeleny. Po zakończeniu rządów wstąpił do klasztoru i żył jako mnich pod imieniem Teoktyst. Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji prawosławnej, jak i katolickiej.
Życie i panowanie


Jako najstarszy syn Uroša I, Dragutin doszedł do władzy po buncie przeciwko ojcu w 1276 roku. Później przekazał znaczące ziemie swojej matce, a ostatecznie przekazał serbską koronę Milutinowi w 1282 roku. Mimo to zachował władzę nad północnymi regionami oraz kilkoma węgierskimi banatami. Jego rządy wiązały się ze złożonymi relacjami politycznymi zarówno z bratem, jak i z monarchią węgierską, co sporadycznie prowadziło do konfliktów zbrojnych.
Kult


Dragutin jest czczony jako święty w Serbskiej Cerkwi Prawosławnej oraz w Kościele katolickim. Jego pobożność religijna objawiła się decyzją o wstąpieniu do klasztoru pod koniec życia. Jest upamiętniany w określonych datach, takich jak 30 października lub 12 listopada, w zależności od używanego kalendarza.
