Stapinus był VII-wiecznym presbiterem, który ostatecznie sprawował urząd biskupa Carcassonne i Narbonne. Urodzony w osadzie En Lanet, początkowo dążył do życia w samotności jako pustelnik w górach w pobliżu Dourgne. Choć podaje się, że próbował unikać obowiązków kościelnych, ukrywając się w lokalnych jaskiniach, ostatecznie przyjął powołanie na stanowisko biskupa. Później przed śmiercią powrócił w góry; jego wspomnienie tradycyjnie obchodzi się 6 sierpnia.
Życie i kariera

Po życiu jako pustelnik w okolicach św. Ferréola, Stapinus został wezwany do pełnienia funkcji biskupa około roku 685. Krótko sprawował ten urząd, zanim wycofał się z powrotem w góry w pobliżu Dourgne. Niektóre przekazy sugerują, że mógł zostać zmuszony do opuszczenia swojej siedzkości z powodu mauretańskiego podboju Carcassonne. Jego dziedzictwo przetrwało w lokalnych nazwach miejscowych, takich jak pole znane jako Camp de Sant Estapi.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i prawosławnej. Historycznie był czczony w całej Europie, w tym w częściach Niemiec i Belgii, jako patron osób cierpiących na dnę moczanową. W ikonografii często przedstawiany jest jako biskup z nogami skrępowanymi, co ma symbolizować tę zależność. Kult jego osoby trwa poprzez liczne kaplice, w tym te w Dourgne i Klokočka.
