Spes z Norcii był opatem żyjącym w V wieku, który około roku 450 założył klasztor w pobliżu Norcii we Włoszech. Jest znany z tego, że przez czterdzieści lat cierpiał na ślepotę, stan ten znosił z niezwykłą cierpliwością. Jego życie zostało opisane przez papieża Grzegorza I w piętnastym rozdziale jego dzieła Dialogi. Uznawany za świętego, jest czczony zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej.
Życie i charakter
Urodzony w V wieku w regionie Umbrii, Spes założył wspólnotę monastyczną w pobliżu miejsca swojego urodzenia. Pamiętany jest przede wszystkim z powodu długiego okresu ślepoty, który trwał cztery dekady. Jego zdolność do zachowania niezłomności w tym czasie niepełnosprawności stanowi centralną część jego relacji historycznej.
Kult
Jako święty sprzed schizmy, jest czczony zarówno przez Kościół prawosławny, jak i katolicki. Jego pamięć została zachowana dzięki pismom papieża Grzegorza I. Jego wspomnienie obchodzone jest 28 marca.