Sostenes Chalcedoński był chrześcijańskim męczennikiem z III wieku, który żył w Chalcedonie w Bitynii. Pierwotnie był żołnierzem służącym pod dowództwem cesarza Maksymiana, odniósł kilka zwycięstw wojskowych, zanim jego życie zmieniło się z powodu wiary. Po byciu świadkiem prześladowań prowadzonych przez Decjusza i Dioklecjana, odmówił wykonania cesarskiego rozkazu egzekucji Eufemii Chalcedońskiej. Ten akt nieposłuszeństwa doprowadził do jego aresztowania i późniejszego męczeństwa, czyniąc go znaczącą postacią we wczesnej historii chrześcijaństwa.
Życie i męczeństwo

Po odmowie zabicia Eufemii, bityński konsul Prysk został podjęty próbę przekonania Sostenesa do wyrzeczenia się wiary zarówno poprzez obietnice bogactwa, jak i tortury fizyczne. Gdy te metody zawiodły, został skazany na śmierć przez dzikie zwierzęta, choć zwierzęta mu nie uczyniły krzywdy. Ostatecznie został stracony przez spalenie na stosie wraz z innym męczennikiem imieniem Wiktor.
Kult
Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest 10 września. Część jego relikwii znajduje się w Bazylice Świętej Eufemii w Piacenzy, gdzie są przechowywane wraz z relikwiami świętej Eufemii i świętego Wiktora.
