Sophia Loren (właśc. Sofia Costanza Brigida Villani Scicolone, ur. 1934) to włoska aktorka, której kariera trwa ponad siedem dekad. Zdobyła Oscara, siedem nagród David di Donatello oraz kilka innych ważnych wyróżnień, w tym nagrodę Cecila B. DeMille’a i Honorowego Oscara Amerykańskiej Akademii Filmowej. Amerykański Instytut Filmowy uznał ją za jedną z największych legend amerykańskiego kina, a jest uważana za jedną z ostatnich żyjących wielkich gwiazd hollywoodzkiego Złotego Wieku.
Młodość






Loren urodziła się w Rzymie jako córka Romildy Villani, nauczycielki gry na fortepianie i aspirującej aktorki, oraz Riccarda Scicolone, inżyniera, który nigdy nie poślubił jej matki. Dorastała w Pozzuoli pod Neapolem, gdzie rodzina odczuła skutki II wojny światowej, a później prowadziła małą knajpę chętnie odwiedzaną przez amerykańskich żołnierzy. Mając piętnaście lat, wzięła udział w konkursie piękności w Neapolu; nagroda pieniężna i bilet kolejowy pomogły jej i matce przenieść się do Rzymu w poszukiwaniu pracy w filmie.
Kariera filmowa





Po drobnych, niewymienianych w napisach rolach Loren otrzymała pierwszą znaczącą rolę w 1953 roku w filmie „Aida”. Przełomem stał się film „Złoto Neapolu” (1954) w reżyserii Vittoria De Siki. Pięciofilmowy kontrakt z Paramount Pictures w 1956 roku zapoczątkował jej międzynarodową karierę, a w latach pięćdziesiątych stała się jednym z najbardziej znanych symboli seksu tamtej epoki. Jej rola w filmie „Dwie kobiety” (1960), również w reżyserii De Siki, przyniosła jej Oscara dla najlepszej aktorki, pierwszego Oscara przyznanego za rolę w filmie nieanglojęzycznym.
Późniejsza twórczość





Na początku lat osiemdziesiątych Loren zaczęła rzadziej występować w filmach. Od tego czasu nadal pracuje, m.in. w filmach „Prêt-à-Porter” (1994), „Gorączka zakochanych staruszków” (1995), „Nine” (2009) i „Życie przed sobą” (2020). Pozostaje aktywna zarówno we Włoszech, jak i w Stanach Zjednoczonych.
