Sonnati był biskupem Reims, który sprawował rządy w diecezji od 593 roku aż do swojej śmierci w 631 roku. Przed wstąpieniem na urząd biskupi służył jako archidiakon, reprezentując Kościół na dworze króla Hildeberta II. Jego pontyfikat charakteryzował się znaczącą działalnością kościelną, w tym przeniesieniem relikwii świętego Remigiusza do nowej sanktuarium oraz uczestnictwem w ważnych frankijskich soborach kościelnych. Jest wspominany jako oddany przywódca, który zapisał znaczną część swojego majątku Kościołowi na cele charytatywne.
Życie i posługa
Po śmierci biskupa Romulfa, Sonnati został wybrany na przewodnika diecezji Reims. Podczas sprawowania rządów angażował się w wymiany ziemi z królową Brunhildą i nadzorował budowę kamiennego sarkofagu, aby uczcić świętego Remigiusza. W 625 roku uczestniczył w ważnym zgromadzeniu frankijskich prelatów w Paryżu, podczas którego ustanowiono liczne kanony mające rządzić Kościołem.
Kult i dziedzictwo
Sonnati zmarł 20 października 631 roku i został pochowany w kościele, który wspierał. Do XII wieku wierzono, że jego relikwie czynią cuda, co doprowadziło do ich przeniesienia do katedry w Reims w 1204 roku. Choć jego szczątki zaginęły w pożarze w 1210 roku, pozostaje on czczoną postacią w archidiecezie Reims, a jego wspomnienie obchodzi się 20 października.