Solutor był męczennikiem żyjącym pod koniec III lub na początku IV wieku. Tradycyjnie jest on łączony z Legionem Tebajskim, grupą żołnierzy prześladowanych za wiarę. Według legendy, podczas gdy wielu jego towarzyszy zostało zabitych w Aganum, Solutor przeżył początkową masakrę. Ostatecznie zginął około 305 roku n.e. w pobliżu kamieniołomu nad rzeką Dora Baltea, niedaleko Caravino. Często jest wspominany wraz ze swoimi towarzyszami męczeństwa: Walentym, Wiktorem, Oktawianem i Adventorem.
Życie i śmierć

Relacje historyczne na temat jego życia są ograniczone, ponieważ większość informacji pochodzi z kazania Maksymiana z Turynu. Legenda sugeruje, że należał do Legionu Tebajskiego. Po egzekucji ich przywódcy, świętego Maurycego, Solutor miał uciec przed główną rzezią. Jednak jego towarzysze, Adventor i Oktawian, zostali schwytani i zabici nad rzeką Dora Riparia, podczas gdy Solutor został później zamordowany w pobliżu Caravino.
Kult i dziedzictwo
Jest uznawany za patrona Turynu. Jego relikwie były wielokrotnie przenoszone, aż w końcu spoczęły w kościele Świętych Męczenników. Kult Solutora pozostaje istotny w diecezji Ivrea oraz okolicznych miejscowościach, takich jak Caravino i Strambino. Jest on upamiętniany w różnych tradycjach chrześcijańskich 20 grudnia.
