Sofronij był prawosławnym świętym z XIII wieku i mnichem należącym do kijowskiej Ławry Peczorskiej. Znany ze swojego intensywnego ascetyzmu, prowadził życie surowej modlitwy i dyscypliny wewnątrz klasztoru. Uznawany był za czczoną postać monastyczną, która poświęciła się nieustannemu trudowi duchowemu. Jego życie pełne oddania charakteryzowało się surową pokutą cielesną, którą utrzymywał przez cały czas pobytu w klasztorze aż do śmierci.
Życie i ascetyzm

Choć szczegóły dotyczące jego narodzin i rodziny pozostają nieznane, Sofronij był oddanym ascetą. Praktykował ekstremalną dyscyplinę, czytając codziennie cały Psalmierz. Aby utrzymać skupienie duchowe, nosił koszulę z włosia i żelawny pas, których nie zdejmował aż do śmierci. Ostatecznie zmarł, żyjąc w odosobnieniu w klasztornych celach.
Kult i relikwie
Nietknięte relikwie Sofronija są przechowywane w Dolnych Jaskiniach kijowskiej Ławry Peczorskiej. W tradycji prawosławnej jest on czczony jako święty, a jego wspomnienie przypada 11 marca. W pieśniach liturgicznych jest wspominany wraz z innymi czczonymi mnichami Ławry Peczorskiej.
