Sinul z Valleya był pustelnikiem żyjącym w VI wieku oraz pierwszym biskupem Bangor w Walii. Jako brat świętego Deiniola, jest znany z prowadzenia wyjątkowo surowego życia w północnej Walii. Jego przywództwo religijne i ascetyzm ugruntowały jego reputację w początkach walijskiego Kościoła, a on sam pozostaje istotną postacią w historii diecezji w Bangor.
Życie i rola
Żyjąc w VI wieku, Sinul służył jako pierwszy biskup Bangor. Był blisko spokrewniony ze swoim bratem, świętym Deiniolem, i prowadził surowy, zdyscyplinowany tryb życia jako pustelnik w północnych regionach Walii. Jego oddanie ascetyzmowi definiowało jego drogę duchową podczas pobytu na terytoriach walijskich.
Kult
Święty jest czczony w tradycji katolickiej. Na jego cześć poświęcono różne kościoły, aby upamiętnić jego służbę. Jego dziedzictwo jest zachowane w tradycjach liturgicznych, w tym w specyficznych hymnach, w których prosi się o jego wstawiennictwo za ludy ziem, którym niegdyś służył.