Silwin z Breccii był biskupem Breccii, który sprawował swoją funkcję w pierwszej połowie V wieku. Jako następca Teofila i poprzednik Gaudozjusza I, kierował diecezją przez około dwóch lat. Choć niektórzy historycy sugerują, że jego rządy przypadały na lata 440–444, tak konkretne daty nie znajdują potwierdzenia w średniowiecznych przekazach historycznych. Jest uznawany za świętego w Kościele katolickim, gdzie wspomina się go corocznie 28 września.
Życie i służba
Bardzo niewiele wiadomo o konkretnych czynach, których dokonał Silwin podczas swojego krótkiego episkopatu. Średniowieczne martyrologia opisują go jako prelatę posiadającego wiele cnót. Choć jego pierwotne miejsce pochówku pozostaje nieznane, jego relikwie zostały przeniesione w kwietniu 1508 roku z kościoła na Monte Orsino do kościoła San Pietro in Oliveto w Breccii.
Kult
Silwin jest zaliczany do grona świętych od czasów średniowiecza, obok innych biskupów Breccii z okresu od III do VII wieku. Historycznie obchodzono jego święto w czwartą niedzielę po Wielkanocy, wraz z kilkoma innymi świętymi biskupami. We współczesnym kalendarzu liturgicznym jego wspomnienie przypada 28 września.