Sillan był wczesnośredniowiecznym irlandzkim świętym i prezbiterem, który sprawował funkcję opata opactwa Bangor w hrabstwie Down. Jako uczeń założyciela klasztoru, świętego Comgall, był drugim lub trzecim następcą pierwotnego kierownictwa wspólnoty. Kroniki historyczne, w tym Annales Ulsterensis oraz Annales Tigernach, dokumentują jego życie i śmierć, podając daty 608 lub 610. Jego irlandzkie imię, Síoláin, uważane jest za oznaczające sito lub kosz na ziarno.
Życie i przywództwo
Po założeniu klasztoru w Bangor przez świętego Comgall, Sillan objął stanowisko opata. Był oddanym wyznawcą założyciela, pomagając kierować wspólnotą monastyczną na początku VII wieku. Kroniki historyczne wymieniają go pod różnymi patronimikami, takimi jak moccu Cumaine lub moccu Minn, co sugeruje, że jego konkretna linia rodowa nie była jasno określona w ówczesnych zapisach pisanych.
Dziedzictwo i pamięć
Wpływ tego świętego przetrwał w irlandzkiej geografii pod postacią wioski Kilsheelan w hrabstwie Tipperary, która nosi jego imię. Jest uznawany za świętego Kościoła katolickiego i jest wspominany ze względu na swoją rolę w wczesnych tradycjach monastycznych Irlandii. Różne językowe wersje jego imienia, takie jak Selanus lub Sillian, odzwierciedlają jego trwałą obecność w tekstach historycznych i kościelnych.