Siard był XII-wiecznym opatem norbertanką, który sprawował służbę w klasztorze Mariengaarde w Fryzji. Urodzony w zamożnej fryzyjskiej rodzinie około połowy XII wieku, kształcił się w opactwie, a później w 1194 roku został jego piątym przełożonym. Był ceniony za skromny tryb życia, wybierając życie na równi ze swoimi mnichami zamiast przyjmowania specjalnych przywilejów. Podczas sprawowania urzędu koncentrował się na opiece nad ubogimi oraz na pracy na rzecz wspólnoty, takiej jak budowa wałów przeciwpowodziowych.
Życie i służba

Po studiach w Mariengaarde, Siard został przyjęty do zakonu przez założyciela, świętego Fryderyka z Hallum. Jako opat praktykował wielką skromność i poświęcał wiele czasu potrzebującym. Brał również udział w pracy fizycznej u boku swoich współbraci, pomagając konkretnie przy budowie wałów chroniących region.
Kult i dziedzictwo

Po śmierci w 1230 roku, Siard zyskał grono czcicieli. Jego relikwie zostały przeniesione do Tongerloo w 1617 roku po zniszczeniu klasztoru, a inne znajdują się w opactwie Windberg. W sztuce jest często przedstawiany z narzędziami, takimi jak łopata lub snopy zboża, bądź podczas rozdawania chleba ubogim. Jego wspomnienie jest obchodzone przez zakon 14 listopada.
