Seweryn Paryski był chrześcijańskim pustelnikiem żyjącym w VI wieku na Lewym Brzegu Sekwany. Urodzony pod koniec V wieku, prowadził ascetyczne życie charakteryzujące się modlitwą i samotnością w małej celi. Jego sława świętości i duchowej mądrości przyciągnęła do jego pustelni wielu wyznawców, w tym merowińskiego księcia Klodolda. Poprzez wyrzeczenie się królewskiego statusu i przyjęcie zakonu monastycznego, Klodold został głęboko zainspirowany przykładem Seweryna. Święty zmarł w Paryżu około 540 roku w okresie królestwa Franków.
Życie i wpływ

Po wycofaniu się z życia społecznego, Seweryn stał się znaczącą postacią wczesnego paryskiego monastycyzmu. Jego oddanie postowi i kontemplacji zapewniało duchowe przewodnictwo tym, którzy poszukiwali życia religijnego. Jego obecność w regionie pomogła wspierać rozwój tradycji pustelniczych, kształtując krajobraz religijny tego obszaru w okresie wczesnego średniowiecza.
Kult i dziedzictwo

Jego dawna pustelnia stała się miejscem pielgrzymek, co doprowadziło do budowy kaplicy, która z czasem przekształciła się w kościół św. Seweryna (Saint-Séverin). Ten zabytek, znajdujący się w Dzielnicy Łacińskiej, jest jednym z najstarszych kościołów na Lewym Brzegu. Uznany za świętego dzięki lokalnemu kultowi, jest wspominany 23 listopada.
