Sewerian Baranyk był ukraińskim greckokatolickim księdzem, urodzonym w 1889 roku w Uhniwi. Po wstąpieniu do klasztoru w Krechowie w 1904 roku, złożył śluby wieczyste w 1910 roku, a później został święconym w 1915 roku. Od 1932 roku pełnił funkcję przeora klasztoru w Drohobyczu. Rozpoznany dzięki oddaniu głoszeniu ewangelii i wspieraniu sierot, został aresztowany przez NKWD w czerwcu 1941 roku. Zmarł niedługo potem w więzieniu w Drohobyczu, a na jego ciele widoczne były ślady tortur.
Życie i posługa
Po wstąpieniu do zakonu, Baranyk poświęcił życie służbie religijnej. Był znany z aktywnego głoszenia oraz niesienia pomocy sierotom. Do 1932 roku awansował na stanowisko przeora w klasztorze w Drohobyczu, gdzie kontynuował swoją pracę duchową aż do aresztowania w okresie wojennym.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako męczennik w tradycji katolickiej i prawosławnej. W 2001 roku papież Jan Paweł II dokonał jego beatyfikacji, uznając jego ofiarę. Jego wspomnienie obchodzone jest 27 czerwca, upamiętniając okres po jego śmierci w więzieniu.