Severino Fabriani był włoskim kapłanem rzymskokatolickim i pedagogiem urodzonym w 1792 roku w Spilamberto. Po święceniach kapłańskich w 1814 roku służył jako nauczyciel nauk przyrodniczych i prefekt w seminarium w Modenie. Po okresie choroby, która pozbawiła go zdolności mówienia, poświęcił życie edukacji niesłyszących dziewcząt. Ostatecznie założył Kongregację Córek Opatrzności, aby wspierać te uczennice, stając się znaczącą postacią w pedagogice specjalnej.
Życie i praca
Po wczesnej stracie rodziców, Fabriani był wychowywany przez wujów i studiował teologię w Modenie. Później doświadczył okresu afazji, którą interpretował jako próbę duchową. W tym czasie zaczął pracować z niesłyszącymi dziećmi, ostatecznie kierując szkołą dla niesłyszących dziewcząt. Opracował innowacyjne metody nauczania i został zaproszony do Paryża, aby zaprezentować swoje techniki pedagogiczne w wyspecjalizowanym instytucie.
Kult
Kościół katolicki uznaje Fabrianiego za osobę o heroicznych cnotach. Jego proces kanonizacyjny rozpoczął się w Archidiecezji w Modenie-Nonantola w 2008 roku. W czerwcu 2021 roku papież Franciszek ogłosił go błogosławionym, uznając jego duchowe dziedzictwo oraz zaangażowanie w edukację niesłyszących poprzez założoną przez niego kongregację zakonną.