Sergiusz z Samarkandy był misjonarzem i pustelnikiem należącym do Kościoła Wschodu. Choć szczegółowe dane biograficzne pozostają nieliczne, jest on uznawany za znaczącego świętego w swojej tradycji. Jego wpływ rozciągał się na całą Azję Środkową, gdzie jego imię jest powiązane z różnymi miejscami. Relacje historyczne sugerują, że żył jako pustelnik w górach Ałtaj, a przypisuje mu się słynne nawrócenie ludu Keraitów poprzez cudowne spotkanie z ich królem.
Nawrócenie Keraitów

Według kronik historycznych król Keraitów zaginął podczas gwałtownej zamieci śnieżnej w górach. W tym krytycznym momencie święty objawił mu się w wizji, oferując wskazówki, jeśli król przyjmie Chrystusa. Po tym spotkaniu król przeszedł na chrześcijaństwo i ustanowił święte miejsce. W tym miejscu znajdowały się krzyż oraz Ewangelia, gdzie król i jego poddani odprawiali rytualne praktyki z użyciem mleka.
Dziedzictwo i kult
Jako niezwykle popularna postać w Azji Środkowej i Wschodniej, Sergiusz jest upamiętniany w licznych klasztorach mu poświęconych. Jego reputacja duchowego przewodnika przetrwała w różnych tekstach historycznych, w tym w Księdze Wieży oraz Chronicon Ecclesiasticum. Jego dziedzictwo pozostaje związane z rozprzestrzenianiem się chrześcijaństwa wschodniosyryjskiego w całym regionie.
