Serafina Sforza była włoską zakonnicą i szlachcianką z XV wieku, pochodzącą z rodu Montefeltro. Pierwotnie znana jako Sveva, po małżeństwie z ustawionym związkiem wyszła za Alessandro Sforzę, pana Pesaro. Po doświadczeniu ciężkiej przemocy domowej i fałszywych oskarżeń ze strony męża, została zmuszona do wstąpienia do klasztoru Klaryszek, gdzie przyjęła imię Serafina. Ostatecznie awansowała na stanowisko opatki, służąc zakonowi aż do śmierci w 1478 roku.
Życie i pobożność
Urodzona w Urbino Sveva była córką Guido Antonio di Montefeltro. Jej małżeństwo z Alessandro Sforzą wiązało się z ogromnymi trudnościami, w tym z przemocą fizyczną i oskarżeniami o spisek. Mimo tych prób pozostała wierna swojej wierze. Po przymusowym wstąpieniu do Klaryszek prowadziła życie modlitewne i ostatecznie kierowała swoją wspólnotą jako opatka. Jej mąż szukał u niej przebaczenia przed swoją śmiercią w 1473 roku.
Kult i dziedzictwo
Kościół katolicki beatyfikował Serafinę w 1754 roku za sprawą papieża Benedykta XIV. Jest wspominana jako wzór świętości w obliczu przemocowego małżeństwa oraz jako oddana macocha. Po jej śmierci stwierdzono, że jej ciało jest niezniszczalne, a ona sama jest czczona za przypisywane jej cuda. Franciszkanie obchodzą jej wspomnienie 9 września, a jej relikwie znajdują się w katedrze w Pesaro.